نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گنبد کاووس، ایران

2 گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشکده علوم انسانی و تربیت بدنی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبدکاووس، ایران

3 گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گنبدکاووس، ایران

10.22054/joer.2021.62924.993

چکیده

اهمیت اقدامات توانمندسازی تجاری در کشورهای مبدأ و مقصد صادرات از اهمیت فراوانی در ادبیات اقتصاد بین‌الملل برخوردار است. با وجود این، نقش سیاست‌های توانمندسازی تجاری که می‌تواند منجر به کاهش هزینه‌های تجارت و بهبود عملکرد صادرات شود، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. علاوه‌براین، به مسئله توانمندسازی تجاری در مقصد صادرات و تاثیر آن بر عملکرد تجاری مبدأ صادرات چندان توجه نشده است. همچنین لزوم تخمین غیرخطی الگوی جاذبه طی دهه اخیـر تقریبـاً بـه طور کامل مورد توافق بوده است. بنابراین در مقاله حاضر، تخمین اثرات توانمندسازی تجاری بـه روش حداکثر درستنمایی پوآسون نما(PPML) برای 21 کشور شریک تجاری آن در بازه زمانی 2008 تا 2016 مورد بررسی گرفته است. شاخص توانمندسازی تجاری (ETI)، شامل 4 زیر شاخص دسترسی به بازار، مدیریت مرزها، زیرساخت‌های حمل‌ونقل و ارتباطات و محیط عملیاتی است. نتایج نشان داد که عوامل توانمندسازی تجاری مانند دسترسی به بازار، مدیریت مرزی، زیرساخت و محیط عملیاتی هم در کشورهای مبدأ و هم مقصد صادرات دارای تاثیر مثبت و معنادار بر جریان تجارت ایران و شرکای تجاری آن هستند. علاوه‌براین، نتایج بیانگر اهمیت و شدت بیشتر شاخص‌های توانمندسازی تجاری ایران نسبت به اقدامات مشابه در کشورهای شریک تجاری آن بوده است. نویسندگان این مطلب را بیانگر نقش حیاتی توانمندسازی تجاری در افزایش تجارت بین ایران و شرکای تجاری آن تفسیر می‌کنند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات