نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی

2 پژوهشگر اقتصاد

10.22054/joer.2021.52995.872

چکیده

بیماری کووید ـ 19 در اواخر سال 2019 در اکثر کشورهای جهان فراگیر شد. علاوه تلفات انسانی (ابتلا و مرگ و میر)، اقتصاد کشورها را نیز تحت تأثیر قرار داده است. براساس آمار صندوق بین‌المللی پول رشد اقتصادی جهان در سال 2020 میلادی حدود سه و نیم (5/3) درصد منفی بوده است. با وجود آنکه تولید ناخالص داخلی ایران در این سال حدود یک و نیم (5/1) درصد مثبت بوده است، اما آثار این همه‌گیری مشهود است. از این‌رو، این مقاله در پی آن است با استفاده از الگوی تعاملی داده ـ ستانده و رویکرد حذف فرضی فعالیت‌ها دیازنباخر و لهر (2013) و سپس با استفاده از زایتسف (2000) آثار شیوع بیماری کرونا طی یک سال روی ستانده (تولید)، اشتغال و ارزش افزوده بخش‌های اقتصادی به تفکیک اجزای آن بررسی نماید. به همین منظور از جدول داده ـ ستانده آماری فعالیت در فعالیت سال 1395 بانک مرکزی و داده‌های اشتغال مرکز آمار ایران استفاده می‌شود. نتایج حاکی از آن است ستانده و ارزش افزوده کل اقتصاد به ترتیب، حدود چهار سه دهم (3/4) و چهار (4) درصدکاهش پیدا می‌کند. شایان توجه است در میان اجزای ارزش افزوده، «درآمد مختلط و مازاد عملیاتی(خالص)» با بیش‌ترین رشد نزولی مواجه می‌شود. همچنین به طور مستقیم و غیرمستقیم حدود شش و نیم (5/6) درصد شاغلان کشور از بیماری همه‌گیر کرونا متأثر شده‌اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات