دانشگاه علامه طباطبائیپژوهشنامه اقتصادی1735-210X228620220923Informational Asymmetry between Institutional and Individual Traders: Evidence from Tehran Stock Exchangeنابرابری اطلاعاتی بین معاملهگران حقیقی و حقوقی: شواهدی از بازار سهام تهران1361596010.22054/joer.2023.69382.1086FAغلامرضاکشاورز حداددانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران0000-0001-5873-8217حامدوحیدیکارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایرانJournal Article20220803 Informational asymmetry between institutional and individual traders is one of the widely examined issues in financial markets. The preference of each of these groups to attain personal information may provide other traders with important information. Novice traders, seeking opportunities for profit, can benefit by aligning themselves with the more informed group and monitoring their trading activities.This study aims to determine the winner group at attaining more personal information, by breaking down the probability of informed trading (PIN), a widely accepted metric for assessing informational risk, into two main components: the probability of informed trading of individuals (DPIN) and the probability of informed trading of institutions (SPIN). Moreover, the relation between these two components and the stock return has been tested using Fama-MacBeth two-step regression (1973). Our research draws on data from 35 companies listed on the Tehran Stock Exchange and Iran's Fara-Bourse, spanning 19 seasons, from December 2015 to October 2020. Our findings challenge previous studies, revealing that institutional traders possess a distinct informational advantage over individual traders. Furthermore, our findings show that the effect of DPIN and SPIN on stock return is not statistically significant. نابرابری اطلاعاتی بین معاملهگران حقیقی و حقوقی از موضوعات مهم در بازارهای مالی محسوب میشود. برتری هر یک از این گروهها در کسب اطلاعات شخصی، می‌تواند اطلاعات مهمی را در اختیار دیگر معاملگران قرار دهد. معاملهگران تازهکار میتوانند با شناسایی گروه برتر در کسب اطلاعات و پیروی از معاملات آن‌ها، کسب سود کنند. از این رو پژوهش حاضر سعی داشته با استفاده از تجزیه مولفه احتمال معاملات آگاهانه (PIN)، یکی از معروفترین سنجههای ریسک اطلاعات، به دو مولفه احتمال معاملات آگاهانه حقیقی (DPIN) و احتمال معاملات آگاهانه حقوقی (SPIN)، به این موضوع بپردازد که بین معاملهگران حقیقی و حقوقی، کدام گروه از اطلاعات شخصی بیشتری برخوردارند. همچنین رابطه بین این دو مولفه و بازدهی سهام با استفاده از رگرسیون دو مرحله‌ای فاما و مکبث (1973) آزمون شده است. در این راستا، از داده‌های 35 نماد پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران در دوره 19 فصلی از دیماه 94 تا مهرماه 99 استفاده شده است. نتایج نشان داد که برخلاف مطالعات پیشین، معاملهگران حقوقی از اطلاعات بیشتری در معاملاتشان برخوردار هستند. بااینحال، اثر احتمال معاملات آگاهانه حقیقی و حقوقی بر بازده سهام، از نظر آماری معنی‌دار نیست..https://joer.atu.ac.ir/article_15960_b36745962d5a1345e1b6dc85e9a80405.pdfدانشگاه علامه طباطبائیپژوهشنامه اقتصادی1735-210X228620220923The Impact of Fiscal Decentralization on Economic Growth: A Multilevel Meta-Analysis Approachتاثیر تمرکززدایی مالی بر رشد اقتصادی: رویکرد متاآنالیز چندسطحی37821553810.22054/joer.2023.70090.1095FAمحمدباقرشیرمهنجیدانشجوی دکتری رشته علوم اقتصادی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران0000-0003-0384-157Xمهدیهمرادیزادهدانشجوی دکتری رشته علوم اقتصادی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران0000-0003-4997-3287محمد جوادنوراحمدیاستادیار دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی0000-0002-0738-9069Journal Article20220911 The theoretical literature on fiscal decentralization has identified several channels for the impact of this policy on economic growth. Some studies emphasize the positive effect of fiscal decentralization on economic growth, while others consider it as a potential factor reducing economic growth following its implementation. Due to this theoretical ambiguity, several studies in recent decades have attempted to empirically examine the effect of fiscal decentralization on economic growth. The findings of these studies are diverse and, in some instances, contradictory. To examine and conclude from these different results, this study uses a multilevel meta-analysis approach. To do so, we conducted a comprehensive review of empirical studies in the relevant field and applied a meta-analysis protocol for data selection. Ultimately, we identified 23 cross-country studies comprising 506 regressions and 635 coefficients for analysis. Studies that deviated from the protocol or lacked sufficient information for data extraction were excluded. The combined results of these individual studies, after accounting for publication bias and moderator variables, reveal that fiscal decentralization has a small and positive effect on economic growth. In addition, the results of this study showed that the indicators used to measure fiscal decentralization and economic growth, the period and sample of the countries under review, and the presence or absence of variables such as human capital, physical capital, investment rate, foreign investment, tax revenue, education, unemployment rate, political stability, population growth, urbanization rate, and public sector size in the regression models utilized in individual studies Significantly contribute to explaining the heterogeneity observed in their findings. <span lang="FA" style="font-family: 'B Zar';">ادبیات نظری مربوط به تمرکززدایی مالی، چندین کانال را برای اثرگذاری این سیاست بر رشد اقتصادی، شناسایی کرده است. در برخی از ادبیات بر تاثیر مثبت تمرکززدایی مالی بر رشد اقتصادی تاکید شده است و در بعضی دیگر، کاهش رشد اقتصادی به دنبال اجرای تمرکززدایی مالی، مدنظر قرار گرفته است. با توجه به این ابهام نظری، مطالعات متعددی در چند دهه اخیر تلاش کرده‌اند تا اثر تمرکززدایی مالی بر رشد اقتصادی را به‌صورت تجربی بررسی کنند. نتایج این تحقیقات ناهماهنگ و حتی در برخی موارد متناقض است. برای بررسی و نتیجه‌گیری از این نتایج ناهمگن، این مطالعه از رویکرد متاآنالیز چند سطحی استفاده میکند. برای این منظور پس از بررسی محتوا و نتایج مطالعات تجربی حوزه مربوطه و غربالگری آن‌ها بر اساس پروتکل متاآنالیز، 23 مطالعه بین کشوری شامل 506 رگرسیون و 635 ضریب برای ورود به تحلیل انتخاب شدند و مطالعاتی که ناقض پروتکل بودند یا اطلاعات آن‌ها برای استخراج داده کافی نبود، حذف شدند. نتیجه ترکیب و برآیندگیری مطالعات منفرد نشان میدهد که با کنترل کردن تورش انتشار و متغیرهای تعدیل‌کننده، تمرکززدایی مالی تاثیر مثبت و کوچک بر رشد اقتصادی دارد. علاوه بر این، نتایج این مطالعه مشخص کرد که شاخص‌های مورد استفاده برای اندازه‌گیری تمرکززدایی مالی و رشد اقتصادی، دوره زمانی، نمونه کشورهای مورد بررسی و وجود یا عدم وجود متغیرهایی مانند سرمایه انسانی، سرمایه فیزیکی، نرخ سرمایهگذاری، سرمایهگذاری خارجی، درآمد مالیاتی، آموزش، نرخ بیکاری، ثبات سیاسی، رشد جمعیت، نرخ شهرنشینی و اندازه بخش عمومی در مدل‌های رگرسیونی موجود در مطالعات منفرد، برای توضیح ناهمگنی در یافته‌های مطالعات منفرد موثر است.<span style="color: red;"> </span></span>https://joer.atu.ac.ir/article_15538_2a3c550cc7e86e943696ee0529620811.pdfدانشگاه علامه طباطبائیپژوهشنامه اقتصادی1735-210X228620220923The Socio-Economic Determinants of ICT Expenditures in Iranian Urban Households Using Heckman's Two-Stage Methodعوامل اقتصادی-اجتماعی موثر بر مخارج مصرفی فناوری اطلاعات و ارتباطات در خانوارهای شهری ایران با استفاده از روش هکمن دو مرحله‌ای831201482210.22054/joer.2022.69303.1085FAعلی اصغرسالمدانشیار، گروه اقتصادنظری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانحبیبمروتعضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائیعاطفهحیدری میلانیکارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانمعصومهعزیزخانیدانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0003-3292-4913Journal Article20220731 Over the last decade, there has been a clear increase in ICT expenditures by households, both in value and as a proportion of total expenditure. Such a trend, however, has not affected all households in the same way. This study analyzes the socio-economic determinants of urban household expenditures on ICT goods and services in Iran in the year 2019 based on microdata from the Household Budget Surveys. To achieve this, we have applied Heckman's two-stage model, aiming to identify the determinants affecting the likelihood of spending on ICT and the amount spent. Our analysis further dissects ICT spending into its constituent components, including IT goods, IT services, communication goods, and communication services. Based on the results, per capita income has a significant and positive effect both on the probability of spending and the level of per capita ICT expenditures. Moreover, households led by male heads are more likely to engage in ICT spending, although their actual expenditures are lower. Households with larger sizes and households which have a married head are more likely to spend on ICT. The impact of education level and age of the household’s head on both the probability to use and the amount spent is positive and significant. There is a negative quadratic relationship between the age of the household’s head and both the probability of spending and the level of per capita ICT expenditures. Furthermore, consumption economies of scale exist in ICT expenditures. The likelihood of spending on all types of ICT components is positively influenced by per capita income, size of the household, education and age of the household’s head. Concerning the level of per capita expenditures on IT goods and communication goods and services, they are higher for households who have higher per capita income. There is a negative quadratic relationship between the age of the household’s head and both the probability of spending and the level of communication services expenditures. Households with highly educated heads tend to allocate higher budgets to communication goods and services. Lastly, consumption economies of scale are observed in IT goods, IT services, and communication services.طی دهه گذشته، حجم مخارج مصرفی فاوا میان خانوارها و همچنین نسبت آن در مقایسه با مجموع هزینه‌ها، افزایش قابل ملاحظه‌ای داشته است. با اینحال، تاثیر این روند، بر تمامی خانوارها یکسان نیست. این پژوهش براساس ریزداده‌های بودجه خانوار و روش دو مرحله‌ای هکمن به تحلیل عوامل اقتصادی- اجتماعی موثر بر مخارج مصرفی فاوا و میزان چنین مخارجی در چهار گروه (کالای اطلاعاتی، خدمات اطلاعاتی، کالای ارتباطی، خدمات ارتباطی) خانوارهای شهری ایران در سال 1398 می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان میدهد که درآمد سرانه، تحصیلات، سن، بُعد خانوار، مرد و متاهل بودن سرپرست خانوار اثر مثبت و معناداری بر احتمال مصرف فاوا در خانوار دارد. رابطه درجه دوم منفی بین سن سرپرست خانوار و احتمال هزینه‌کرد خانوار روی فاوا و نیز مقدار هزینه شده برقرار است. علاوه بر این، صرفه‌های اقتصادی ناشی از مقیاس در مصرف فاوا مشاهده شده است. اثر افزایش در درآمد سرانه، بُعد خانوار، سالهای تحصیل و سن سرپرست خانوار بر احتمال مصرف هر چهار گروه از اجزای فاوا، مثبت برآورد شده است. بر اساس نتایج، خانوارهایی که از درآمد سرانه بالاتری برخوردارند، مخارج سرانه بیشتری برای کالای اطلاعاتی و کالا و خدمات ارتباطی اختصاص میدهند. رابطه درجه دوم منفی بین سن سرپرست خانوار و احتمال هزینه‌کرد خانوار روی خدمات ارتباطی و نیز مقدار هزینه شده برقرار است. خانوارهایی که سرپرست آنان از تحصیلات بالاتری برخوردار باشند، مخارج بیشتری صرف کالا و خدمات ارتباطی می‌کنند. همچنین صرفه‌های اقتصادی ناشی از مقیاس در مصرف کالای اطلاعاتی، کالا و خدمات ارتباطی وجود دارد.<strong> </strong>https://joer.atu.ac.ir/article_14822_7006bc554a1a9de85c416551c10368e2.pdfدانشگاه علامه طباطبائیپژوهشنامه اقتصادی1735-210X228620220923Pro-Poor Growth in the Urban Areas of Iran's Provincesشناسایی کانال‌های اثرگذاری رشد فقرزدا در مناطق شهری استانهای ایران1211501600510.22054/joer.2023.71134.1106FAالهامحشمتی دایاریدکتری علوم اقتصادی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانسهرابدل انگیزاندانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران0000-0001-8392-1996محمدشریفکریمیدانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانJournal Article20221125 Poverty is one of the major problems of human societies that causes many social harms. Therefore, policymakers and economic development planners always aim to eliminate it. In addition, economic growth is one of the important and influential variables of macroeconomics. Therefore, examining the impact of economic growth on poverty through the lens of growth and distribution effects offers valuable insights for policymaking and poverty reduction strategies. In this study, we use the log-normal curve approach introduced by Bourguignon to estimate the growth effect on poverty utilizing data from urban households in Iran over the period 2013-2019. The results indicate that only in the one-year period of 2015-2016, the triangle of poverty, growth, and inequality has worked well and the growth has been pro-poor.
Furthermore, provincial-level findings unveil discernible patterns:
(a) In provinces experiencing positive growth, urban areas in Qom exhibit pro-poor growth, while those in Alborz, Golestan, and Hamedan provinces observe a trickle-down effect. Meanwhile, in other provinces, growth demonstrates an immiserizing trend.
(b) In provinces with negative growth, only urban areas in Markazi province observe a reduction in poverty. However, due to the lack of growth, it cannot be concluded that this province has had pro-poor growth. In the urban areas of other provinces in this group, the situation has been unfavourable for the poor. فقر از عمده مشکلات جوامع بشری است که آسیب‌های اجتماعی بسیاری را به بار میآورد. ازاین‌رو سیاست‌گذاران و برنامهریزان توسعه اقتصادی همواره به دنبال حذف آن هستند. به‌علاوه رشد اقتصادی نیز به‌عنوان یکی از متغیرهای مهم و تاثیرگذار اقتصاد کلان همواره موردتوجه بوده است. لذا تجزیه تاثیر رشد اقتصادی بر فقر به دو اثر درآمدی و توزیعی می‌تواند اطلاعات مفیدی را جهت برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌گذاری‌های لازم در راستای کاهش فقر ارائه دهد. بنابراین در این مطالعه با تکیه بر تحلیل منحنی Log-Normal که توسط بورگینون ارائه‌شده و داده‌های هزینه درآمد خانوارهای شهری در استانهای ایران، این دو اثر طی سالهای 98-1392 موردمحاسبه قرارگرفته است. نتایج حاکی از آن است که طی دوره مذکور تنها در دوره یک‌ساله 1395-96 تمام عناصر لازم برای رشد فقرزدا (وجود رشد، کاهش فقر و کاهش نابرابری) مهیا بوده است؛ بنابراین مثلث فقر، رشد و نابرابری در این سال بهخوبی کارکرده و سه ضلع اصلی آن فراهم و رشد فقرزدا بوده است. همچنین نتایج حاصل از بررسی استانی نشان میدهد که در استانهای با رشد مثبت مناطق شهری استان قم از رشد فقرزدا و مناطق شهری استانهای البرز، گلستان و همدان از رشد سرریز طی دوره برخوردار بودهاند و در مناطق شهری سایر استانهای مذکور رشد فقرزا بوده است و در استانهای با رشد منفی تنها مناطق شهری استان مرکزی است از کاهش فقر برخوردار بوده است. لکن به دلیل عدم وجود رشد نمیتوان پذیرفت که مناطق شهری این استان رشد فقرزدا داشته است. در مناطق شهری سایر استانها نیز وضعیت به زیان فقرا بوده است.https://joer.atu.ac.ir/article_16005_5229d8196492346e8c788286a6f2a81a.pdfدانشگاه علامه طباطبائیپژوهشنامه اقتصادی1735-210X228620220923The Capital and Labor Elasticities of Aggregate Outputکشش سرمایه و نیروی کار اقتصاد ایران با استفاده از شبکه تولید1511841600610.22054/joer.2023.72318.1117FAعلیمتوسلیاستادیار اقتصاد، موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تهران، ایران0000-0003-1483-8421Journal Article20230128 The elasticity of aggregate output with respect to aggregate capital and labor is computed using the cost structure of the production network of Iran's economy without using the aggregate production function. Estimations are made using Input-Output tables and according to a method developed by Baqaee and Farhi (2019, 2020). Elasticities are computed for the years 1986, 1999, 2001, 2004, 2010, 2011, and 2016. Various assumptions regarding capital costs of production sectors lead to lower and upper bounds for capital elasticity. The bounds for capital elasticity of Iran's economy were 0.15-0.35 in 1986, up to 0.22-0.55 in 1999, 2001, and 2004, even higher to 0.28-0.59 in 2010 and 2011, and down to 0.21-0.42 in 2016. Labor elasticities are one minus capital elasticities. Notably, the bounds for capital elasticity steadily increased from 1986 until the early 2010s, followed by a decline. For the non-oil sectors, the bounds for capital elasticity and the spread between those bounds are smaller than the entire economy. The bounds for the non-oil economy are 0.15-0.32 in 1986, up to 0.17-0.47 from 1999 to 2011, and 0.17-0.35 in 2016. The results show that ignoring labor compensation from unincorporated sectors of the economy increases the capital elasticity by at least 0.17 points. Our estimations can be used for robustness check and sensitivity analysis wherever capital and labor elasticities are needed, such as growth accounting. کشش تولید کل اقتصاد ایران نسبت به سرمایه و نیروی کار در سالهای مختلف با در نظر گرفتن ساختار شبکه تولید و بدون فرض تابع تولید کل برآورد شده است. در این برآوردها ساختار شبکه تولید در جداول داده- ستانده منعکس میشود. همچنین با توجه به گستردگی فعالیت‌های غیرشرکتی در اقتصاد ایران در محاسبه کشش‌ها هزینه نیروی کار با استفاده از درآمد مختلط اصلاح شده است. به دلیل در دسترس نبودن برآورد قابل اتکا از هزینه سرمایه در بخش‌های اقتصادی، فروض مختلف برای هزینه سرمایه، حداکثر و حداقل کشش تولید نسبت به سرمایه را به دست میدهد. کشش تولید نسبت به سرمایه از اواسط دهه 1360 تا سال 1390 افزایش و سپس کاهش می‌یابد. حداکثر کشش سرمایه در سالهای مختلف در بازه 35/0 تا 6/0 تغییر میکند. حداقل کشش سرمایه نیز در محدوده 15/0 تا 3/0 است. این تخمین‌ها کمتر از تخمین‌های مبتنی بر تابع تولید است که به طور عمده حدود 7/0 یا بیشتر هستند. کشش تولید نسبت به سرمایه در بخش غیرنفتی در طول زمان الگوی مشابهی دارد. با این وجود، در بخش غیرنفتی کشش مذکور در همه سال‌ها کمتر از کشش کل اقتصاد است و هیچ‌گاه از 5/0 فراتر نمی‌رود. در نظر نگرفتن درآمد نیروی کار در بخش غیرشرکتی به افزایش حداقل ۱۷/۰ واحدی (۱۷ واحد درصد) در کشش سرمایه منجر میشود. تخمین‌های این مطالعه برای تحلیل حساسیت در مطالعاتی که کشش سرمایه و نیروی کار را نیاز دارند قابل استفاده است.https://joer.atu.ac.ir/article_16006_4ac20f72e05b86b3dc759608b60f5d67.pdfدانشگاه علامه طباطبائیپژوهشنامه اقتصادی1735-210X228620220923The Impact of Economic Complexity on Economic Growth in N-11 Countries: A Panel ARDL Approach Studyتاثیر پیچیدگی اقتصادی بر رشد اقتصادی کشورهای N-11 با استفاده از رویکرد Panel ARDL1852191595910.22054/joer.2023.71043.1105FAمحسنمحمدی خیارهاستادیار اقتصاد، گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران0000-0003-3977-0929امینهزیوریکارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران0009-0009-5469-3504Journal Article20221115 Economic complexity is a relatively new concept developed in recent years to assess the productive characteristics of countries. It not only explains the production structure, but also helps examine differences in income and growth across countries. In this paper, we estimate the macroeconomic impact of economic complexity on growth of a sample of N-11 countries for the period 2000-2020, using the economic complexity index developed by Hidalgo and Hausman (2009). Diagnostic tests confirmed the assumption of slope coefficient heterogeneity and cross-sectional dependence of the error term. Thus, we employ the Pesaran (2006) Common Correlated Effects Mean Group estimator (CCEMG) and the Chudik and Pesaran (2015) Common Correlated Effect Pooled Mean Group (CCEPMG) methodology. The findings suggest that economic complexity is one of the key determinants of long-term economic growth. However, its impact on economic growth is not significant in the short term, suggesting that the impact of changes in production structure on economic growth is time-sensitive. The coefficients of other control variables such as human capital, investment, institutional quality, and inflation rate were statistically significant. پیچیدگی اقتصادی یک مفهوم نسبتا جدید است که در سالهای اخیر برای ارائه معیاری جامع از ویژگیهای تولید کشورها گسترش‌یافته است. پیچیدگی اقتصادی نه‌تنها ساختارهای تولیدی کشورها را توضیح میدهد، بلکه به بررسی تفاوتهای درآمدی و رشد بین کشورها نیز کمک میکند. هدف مقاله حاضر، تکمیل ادبیات اخیر در مورد اثرات کلان اقتصادی پیچیدگی اقتصادی بر رشد اقتصادی برای نمونه کشورهای N-11 در دوره 2020-2000 و با استفاده از شاخص پیچیدگی اقتصادی توسعه‌یافته توسط هیدالگو و هاسمن<sup> </sup>(2009) است. آزمونهای تشخیصی موید فرضیههای ناهمگونی ضرایب شیب و وابستگی مقطعی جملات اخلال است که برای این منظور از دو تخمینزن میانگین گروهی با اثرات همبسته مشترک پانل (CCEPMG) پسران (2006) و تخمینزن میانگین گروهی با اثرات همبسته مشترک (CCEMG) چودیک و پسران (2015) استفاده میشود. یافتهها نشان داده است که پیچیدگی اقتصادی یکی از عوامل مهم و کلیدی برای رشد اقتصادی در بلندمدت است. بااینحال، تاثیر پیچیدگی اقتصادی بر رشد اقتصادی در کوتاهمدت معنادار نشده است که بیانگر زمان‌بر بودن تاثیر تحولات ساختاری تولید بر رشد اقتصادی است. سایر متغیرهای کنترلی تحقیق شامل سرمایه انسانی، سرمایهگذاری، کیفیت نهادی و نرخ تورم نیز مورد تایید آماری قرارگرفته است<em>. </em>بر این اساس کشورها باید برای تولید کالاها و خدمات جدید بر استراتژی‌های بلندمدت تمرکز کنند و از اثر خنثی کوتاهمدت پیچیدگی اقتصادی بر رشد اقتصادی آگاه باشند.https://joer.atu.ac.ir/article_15959_f542f98100aab2e01bcf4f253f88c107.pdf