دانشگاه علامه طباطبائی پژوهشنامه اقتصادی 1735-210X 7 24 2007 03 21 The Rating of Production Potentials and Employment Creating in Iran's Economy, By Using Input-output Index رتبه‌بندی پتانسیل‌های تولیدی و اشتغال‌زایی بخشهای اقتصاد ایران با استفاده از جدول داده- ستانده 1375 47 75 3265 FA غلامرضا کشاورز حداد عضو هیأت علمی دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه صنعتی شریف داوود چراغی پژوهشگر مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی Journal Article 2016 04 26 Creating new opportunities and utilizing of existing production potentials are the main determinants of demands for labor. In Iran's economy, limitations of markets, excess capacities in some of industries are prevalent. Increases in final demand and capital formations reflects domestic, demand and net exports is the foreign demand for output, and thereby, creation of job opportunities. Making use of a 24 sectors Input-output index (1996) of Iran, this paper ranks the output and employment capacities of Iran's economy. Our developed Indicators consist of, backward and forward linkages, and final demand elasticity's of output and employment. <br />Findings indicate that, since in the majority of specified sectors, employment elasticity's are less than output elasticity's, growth oriented policies necessarily are not employment creator. Among the specified sectors of the economy, food industries, residential and infrastructural construction, road transportation services, business services and mineral metals are identified as key factors for job opportunities. <strong>ایجاد ظرفیتهای جدید و بکارگیری پتانسیل‌های موجود تولید منشاء تقاضا برای نیروی کار است و در اقتصاد ایران، به دلیل محدودیت بازارها، ظرفیتهای مازاد در بخشهای مختلف تولید کالاها و خدمات شایع می‌باشد. افزایش تقاضای نهایی و تشکیل سرمایه، بازتابی از تقاضای داخلی، و خالص صادرات نشان دهندة تقاضای خارجی برای رشد  ستانده و در نتیجه اشتغال است. این مقاله سعی دارد، با بکارگیری شاخصهای مختلف درچارچوب جدول داده- ستانده  1375،  پتانسیل‌های تولیدی و اشتغال‌زایی اقتصاد ایران را در قالب 24 بخش رتبه‌بندی نماید. در رتبه‌بندی ظرفیتهای بالقوه ستانده و اشتغال  بخشها، از شاخصهای پیوند پیشین تقاضای نهایی، پسین ارزش افزوذه و کشش تقاضای نهایی  استفاده می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که الزاماً سیاستهای رشد محور نمی توانند اشتغال‌زا باشند. زیرا در بسیاری از موارد کشش‌های اشتغال کمتر از کششهای تولیدی تقاضای نهایی است. در میان بخشهای اقتصاد ایران، صنعت تولید مواد غذایی، سایر خدمات، ساختمانهای مسکونی و زیربنایی، خدمات بازرگانی، سایر محصولات صنعتی، خدمات حمل ونقل جادّه‌ای، مواد سنگهای ساختمانی و کانیهای فلزی ازجمله بخشهایی هستند که می‌توانند در فراهم ساختن فرصتهای شغلی، کلیدی باشند.</strong> https://joer.atu.ac.ir/article_3265_43845ef5ec27c14696deb69ad5e16b57.pdf